Apostolstwo Pomocy Duszom Czyśćcowym

APOSTOLSTWO POMOCY DUSZOM CZYŚĆCOWYM

Jedna z prawd naszej wiary mówi o tym, że wszyscy wierni chrześcijanie, a mianowicie ci, którzy pielgrzymują jeszcze na ziemi, zmarli, którzy oczyszczają się ze skutków grzechów, oraz ci, którzy cieszą się już szczęściem nieba, stanowią wspólnotę w Chrystusie i łączą się w jeden Kościół. Sobór Watykański II na nowo przypomniał, że łączność pielgrzymów z tymi braćmi, którzy zasnęli w pokoju Chrystusowym, według nieustannej wiary Kościoła, umacnia się jeszcze dzięki wzajemnemu udzielaniu sobie dóbr duchowych (por KK 49). Kościół pielgrzymujący, od samego początku czcił pamięć zmarłych i nauczał, że „święta i zbawienna jest myśl modlić się za umarłych, aby byli od grzechów uwolnieni” (por.2 Mch 12,46).

Członkowie Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym są solidarni z braćmi, którzy przekroczyli już próg śmierci i zjednoczeni z nimi w miłości Chrystusa, okazują bratnią pomoc tym z pośród nich, którzy są jeszcze w stanie oczyszczenia. W ich intencji modlą się i ofiarują za nich uczynki miłości. Starają się patrzeć zarówno na życie jak i na śmierć z perspektywy wiary w życie wieczne, pamiętając, że „w życiu i w śmierci należymy do Pana” (Rz 14,8).

Pierwszym krokiem do okazania pomocy zmarłym jest przebaczenie im wszelkiego wyrządzonego zła. Członkowie Apostolstwa, w miarę swoich możliwości, o ile zaistnieje taka potrzeba, starają się zachęcić także innych do przebaczenia zmarłemu wszystkich krzywd i uraz. Ponadto:

  • odmawiają codziennie dowolną modlitwę za zmarłych, (nie obowiązuje ona pod grzechem)

  • w ich intencji ofiarują codzienne trudy, wynikające z obowiązków stanu, zawodu, a także doznane przykrości, cierpienia itp.

  • w miarę możliwości zamawiają msze święte za zmarłych lub przynajmniej starają się ofiarować za nich swoje uczestnictwo w  Eucharystii i Komunię św.

  • w intencji zmarłych, poddanych oczyszczeniu mogą także ofiarować dobre uczynki, jałmużnę, odpusty, uczynki pokutne np. post.

O stopniu zaangażowania w okazywanie pomocy tym, którzy już sami sobie pomóc nie mogą decyduje bezinteresowna miłość. To ona pobudza tak wiele osób do tego, aby wszystko, co składa się na szarą codzienność życia zamieniać na perły aktów miłosiernej miłości. Wyrazem tej postawy jest modlitwa jednoczącą wszystkich członków APDS – „Akt codziennego ofiarowania” za dusze czyśćcowe:

 „Panie Jezu, Odkupicielu świata, w zjednoczeniu z Twoją Ofiarą Krzyżową, ofiaruję Ci przez ręce Matki Niepokalanej moje modlitwy i prace, radości, trudy i cierpienia w intencji konających i zmarłych poddanych oczyszczeniu, błagając Cię o przyspieszenie ich wejścia do chwały, gdzie Ty wraz z Ojcem i Duchem Świętym żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen”.

W to modlitewne ofiarowanie włączeni są także konający, gdyż jak wiemy, ostateczny los człowieka na całą wieczność rozstrzyga się w chwili śmierci. O duszę człowieka w tym decydującym momencie zabiega również szatan, chcąc umierającego pozbawić ufności w Boże miłosierdzie lub ją przynajmniej osłabić. Każdego dnia umiera wiele tysięcy ludzi, którzy nie myśleli o tym, że będzie to ostatni dzień ich życia na ziemi. Śmierć jest dla nich zaskoczeniem i nie są odpowiednio przygotowani na spotkanie z Panem Bogiem. Potrzebują naszej modlitwy wstawienniczej, aby na wzór skruszonego łotra w ostatnim momencie życia uznali swój grzech, okazali żal i oddali się w ręce miłosiernego Boga.

Do Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym (dawna nazwa: „Apostolskie Dzieło Pomocy dla Czyśćca”) może należeć każdy praktykujący katolik, niezależnie od stanu i wieku, pragnący nieść pomoc duszom czyśćcowym i pozostający w duchowej więzi z założonym przez błogosławionego Honorata Koźmińskiego Zgromadzeniem Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych. Członkowie APDC stanowią duchową rodzinę wspomnianego Zgromadzenia. Dniem szczególnej wzajemnej łączności między członkami Apostolstwa i Siostrami jest każdy poniedziałek. Siostry w tym dniu modlą się w intencji wszystkich członków zarówno żyjących jak i zmarłych; członkowie zaś modlą się za siostry i o nowe powołania do Zgromadzenia.

W diecezji zamojsko – lubaczowskiej Grupy Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym, zatwierdzone przez Księdza Biskupa Ordynariusza, istnieją m.in. w parafiach: Zwiastowania NMP w Tomaszowie Lubelskim, Świętego Maksymiliana w Dąbrowicy, Świętego Bartłomieja Apostoła w Goraju Lubelskim i Świętego Tomasza Apostoła w Majdanie Sopockim. Opiekunem diecezjalnym APDS jest Ksiądz Prałat dr Eugeniusz Derdziuk, egzorcysta, proboszcz parafii Nawiedzenia NMP i kustosz Maryjnego Sanktuarium w Krasnobrodzie.

Grupa Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym przy parafii Zwiastowania NMP w Tomaszowie Lubelskim powstała w roku 2005. Parafialnym opiekunem Grupy APDS jest obecnie Ksiądz Prałat Józef Tucki, a jej animatorką Barbara Borkowska. Członkowie Apostolstwa Pomocy Duszom Czyśćcowym dbają o własne uświęcenie i niosą pomoc zmarłym przebywającym w czyśćcu poprzez Eucharystię, ofiarę, codzienną modlitwę i czyny miłosierdzia chrześcijańskiego. Najważniejszą formą naszej działalności zgodnie z charyzmatem APDC jest comiesięczna Msza Święta w intencji dusz czyśćcowych, sprawowana w Sanktuarium Matki Bożej Tomaszowskiej o godz. 10.00 w każdą trzecią sobotę miesiąca. W celu pogłębienia formacji, członkowie Apostolstwa biorą udział w dorocznym Dniu Skupienia, które w łączności z parafialnym Księdzem Opiekunem prowadzi Siostra ze Zgromadzenia Sióstr Wspomożycielek Dusz Czyśćcowych z Domu Zakonnego w Sulejówku oraz korzystają z rozprowadzanych przez Zgromadzenie książek i pism formacyjnych (m.in. kwartalnik „Do Domu Ojca”).